Facebook
Kontakt/
Reklama
07 Luty 2006
Ślub w Japonii
Japończycy decydują się albo na ślub z miłości – renai kekkon, albo na małżeństwo aranżowane – miai kekkon. Z pomocy swatki korzystają ludzie z wysokich sfer lub bardzo zapracowani.
Japończycy decydują się albo na ślub z miłości – renai kekkon, albo na małżeństwo aranżowane – miai kekkon. Z pomocy swatki korzystają ludzie z wysokich sfer lub bardzo zapracowani. Często to ojciec wybiera dziewczynie męża. W Japonii małżeństwo traktowane jest jak kontrakt. Każda ze stron powinna coś wnieść do związku. Uczucia są natomiast sprawą drugorzędną.



Ślubne kimono...

Tradycyjnym strojem japońskiej panny młodej jest płaszcz ślubny (uchikake), pas (obi) i kimono. Dziewczyny często zakładają peruki. Pan młody zaczesuje włosy w kitkę, a boki głowy goli. Ubrany jest w tradycyjne kimono – szare, rozłożyste spodnie i czarną górę. W czasie wesela para młoda kilkakrotnie zmienia strój. Panna młoda zakłada również białą suknię ślubną. Goście weselni ubrani są jednakowo. Mężczyźni noszą szare spodnie, białą koszulę, biały krawat, czarne marynarki. Kobiety tradycyjne, konserwatywne stroje, najczęściej kimona i garsonki. Mężatki od panien do wzięcia odróżnia długość rękawów kimona. Te pierwsze mają długie rękawy, a te drugie – krótkie.



Ślub

Tradycyjny ślub kościelny odbywa się w świątyni i utrzymany jest w stylu Shinto, buddyjskim bądź chrześcijańskim. Na uroczystość zaproszona jest tylko najbliższa rodzina. W trakcie uroczystości młoda para pije sake, a pan młody czyta tekst deklaracji małżeńskiej. Niekiedy ślub odbywa się w tym samym hotelu, co przyjęcie weselne.



Wesele...


Wesela zazwyczaj organizowane są w hotelu. Trwają ok. 3–4 godzin. Przyjęcia ślubne przyjmują formę konferencji. Nikt nie tańczy, Japończycy starsi Japończycy wygłaszają długie przemówienia. Goście łapią się za ręce, podnoszą je do góry i wykrzykują: „banzai” – niech żyje, niech zwycięży.

Państwo młodzi wręczają swoim gościom prezenty. Są to np. naczynka porcelanowe, pałeczki. W dobrym tonie jest podarować gościom paczuszki z prezentami z eleganckiego domu towarowego. Weselne menu składa się z potrawy rybnej, mającej przynosić szczęście, czerwonego ryżu, glonów, brunatnic i sake. Mięso jest szczytem luksusu. Dużą wagę przywiązuje się do momentu krojenia tortu weselnego, który jest zazwyczaj wielopiętrowy, ale często zdarza się, że tylko dolna warstwa jest zrobiona z prawdziwego ciasta – reszta to atrapa.



Ślubne formalności...

Załatwienie w urzędzie formalności związanych ze ślubem trwa kilka minut, a to za sprawą hanko, czyli małych, różniących się kształtem stempelków, których Japończycy używają zamiast podpisów. Obecność obojga partnerów przy rejestracji nie jest wymagana, wystarczy że mężczyzna ma ze sobą hanko kobiety, którą chce poślubić.

Japończycy często się rozwodzą, ale nie mają zwyczaju żenić się kilka razy, ponieważ ceremonia ślubu jest bardzo droga, kosztuje ok. 60 tys. $. Za pomocą hanko rozwód można załatwić równie szybko jak ślub.



Randki...


Młodzi ludzie nie spotykają się u siebie w domach. Randki i życie towarzyskie toczą się w samochodach. Auta są tanie, ale żeby kupić samochód, trzeba mieć wcześniej zapewnione miejsce parkingowe (o to jest trudno). W Japonii dyskoteki są mało popularne. Japończycy bawią się w barach karaoke i kinach. Prawie w każdym barze można znaleźć tzw. Karaoke box. W „pudełku” do śpiewania mieści się 5 osób. Znajomi siedzą w boksie, wrzucają monety i śpiewają. Młodzi ludzie chętnie korzystają również z bardzo popularnych „love hotels”. Są to hotele oferujące pokoje na godziny. Najczęściej znajdują się przy stacjach kolejowych, w centrum miasta. Wizyta w takim hotelu kosztuje ok. 40 $., czyli ok. 5000 jenów.



Mąż i żona...


Kobiety w Japonii decydują się na małżeństwo około 27. roku życia. Japonki nie są postrzegane jako partnerki w biznesie, są gorzej opłacane, nie mogą brać udziału w negocjacjach, dlatego chętnie zajmują się domem. Mąż oddaje żonie wszystkie zarobione pieniądze, aby mogła prowadzić dom, a ona daje mu kieszonkowe. Mąż i żona zazwyczaj mają różne kręgi towarzyskie i rzadko spotykają się z tymi samymi ludźmi. Kobieta zazwyczaj idzie par´ kroków za plecami męża. Według japońskiego bon tonu kobiet nie przepuszcza się w drzwiach.


Artykuły